χιονίζει

ΤΟ χαζοπούλι στην αυλή βρήκε ένα ψίχουλο εκεί στα χιόνια απ'το πρωί



και το τσιμπάει

Την παγωμένη μου καρδιά έτσι όπως πέφτει από ψηλά
το χιόνι τη σκεπάζει όσο πάει...

Κι αναρωτιέμαι απ' το πρωί, μα τι ζωή είναι αυτή;
Όσο της δίνω, άλλο τόσο μου ζητάει...
Κι ακούγεται από την αυλή μια "τσιριτρό" μια "τσιριτρί"
το χαζοπούλι με κοιτάζει και γελάει...

Μπορεί στ' αλήθεια "τσιριτρό" να πεί: "όλοι με λέν' χαζό,
γιατί όποιος στήσει την παγίδα του με πιάνει"...
Κι ίσως σημαίνει "τσιριτρί": "εγώ είμ' ένα χαζό πουλί,
εμένα ο ουρανός αυτός μου φτάνει"...

Έχει καθίσει στην αυλή μέσα στα χιόνια απ' το πρωί
στα χιόνια απ' το πρωί και με κοιτάει...
Η παγωμένη μου καρδιά έχει θαφτεί πολύ βαθιά
όμως, ακόμη την ακούω να χτυπάει...

Τι χαζοπούλι είν' αυτό; Όλο κοιτάει στο κενό
τον παγωμένο ουρανό και τιτιβίζει...
Κι ακούγονται από μακριά οι φίλοι του κάτι πουλιά
σε λίγο ίσως πάψει να χιονίζει...

Παυλος Παυλίδης Το χαζοπούλι

Στους δρόμους

Περπατώ στους δρόμους. Μερικές φορές νιώθω χαμένη. Δεν ξέρω τι κάνω ακριβώς. Σήμερα, εκεί που κοιτούσα γύρω μου χωρίς να βλέπω συνάντησα ένα μωρό. Πολύ μωρό. Ζήτημα αν είχε δυό μερες που άνοιξε τα μάτια του. Κοιμόταν στο καρότσι του και είχε το ένα χεράκι του σηκωμένο ψηλά. Τότε ανατρίχιασα. Γύρισα στην εστία. Τότε στο διάδρομο συνάντησα ένα αγοράκι, δύο χρονών ήταν δεν ήταν. Καθόταν στην περπατούρα του. Του είπα τη μοναδική κοινή φράση που γνωρίζουμε κι οι δύο. Καλημέρα. (Dzien Dobry) Το είπα πολλές φορές, μου γελούσε και ήρθε προς το μέρος μου. Τι κι αν δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα, τι κι αν ενας από τους δυό μας δεν μιλάει καν? Η ευτυχία είναι περιεργο πράγμα. Και πολλές φορές κρυβεται στα μάτια των παιδιών. Είτε είναι κλειστά κι ονειρεύονται είτε είναι ανοιχτά και σου γελάνε. Καλημέρα

Η ζωή δεν είναι ταινία

αλλά εγώ ζω στο σκηνικό της....

Κρίμα να μην είσαι δω

Περνούν οι μέρες γρήγορα
μα μερικές φρενάρουν
με βάζουν στην καρότσα τους
κι όμορφα με βολτάρουν.
Κρίμα να μην είσαι δω
τέτοιες μέρες σαν με βρουν
κρίμα να μην είσαι δω
να γελάς και να σ'ακούν
μα αυτό που με τρομάζει
και μου σταματά το νου
είναι που δεν είσαι
που δεν είσαι καν αλλού

Γιάννης Αγγελάκας-Νίκος Βελιώτης
Ανάσες των λύκων

Αναίσχυντη προσωπική "διαφήμιση"

http://www.youtube.com/watch?v=ZacQMMUWQZA

3 λεπτο απόσπασμα από την παιδική ραδιοφωνική εκπομπή που έκανα με την 8χρονη αδερφή μου στις 15/1/09

"Να έρχεσαι στον ύπνο μου"
του Χρήστου Μπουλώτη
και "Παραμύθι"
του Γιώργου Χατζηπιερρή

Μαρία Βουμβάκη

Φαντάζομαι πως
κλείνω τα μάτια και ξεχνάω το φως
κι όταν τ'ανοίγω είναι γλυκός ο καιρός
να'σουν κοντά μου σαν ήλιος ζεστός
να'μουν ελεύθερη
σαν ουρανός.

ξένο φιλί από το δίσκο
Πρόβες αποχαιρετισμού (Ankh)
Μαρία Βουμβάκη

Για να πω την μεγάλη αλήθεια....

φοβάμαι!

Ναι, θα το πω δυνατά, φοβάμαι. Δεν είμαι, κι ούτε ισχυρίστηκα ποτέ πως είμαι, γενναία κι ατρόμητη. Η αλήθεια είναι πως χέζομαι (συγγνώμη κιόλας) από το φόβο μου που θα πάω να ζήσω μόνη μου 5 ολάκερους μήνες στην Κρακοβία. Εράσμους. Παναγιά μου. (και πάλι συγγνώμη)