Στροβιλίσου

Βάλτο δυνατά, κλείσε τα μάτια και στροβιλίσου...

(Δοκιμασμένο)

Και σε ρωτάω λοιπόν...τι κάνεις;

Όνειρα. Σχέδια.
Όποτε μπορώ...
Όσο πιο πολύ μπορώ...
Πότε είμαι ενθουσιώδης και
πότε φοβισμένη ότι δεν θα πραγματοποιηθούν...
Ωστόσο, δεν παραιτούμαι,.
Όχι από τα όνειρα,
Όχι από τα απλά πράγματα (που είναι στο χέρι μου να τα υλοποιήσω. )
\
Αυτές τις μέρες, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου,
προσπαθώ να μην πέσω σε κενό αέρος.
Το'χεις νιώσει φαντάζομαι κι εσύ...
Νιώθεις την χαρά ανάμεικτη με λύπη
γι΄αυτό που τελείωσε και φεύγει,

ανεπιστρεπτί.

Και προσπαθείς να μείνεις ψηλά και να μην πέσεις.
Φοράς την μάσκα οξυγόνου
και στις αναταράξεις
κρατάς το χέρι του διπλανού σου,
των φίλων σου.

Και κάνεις όνειρα και είσαι έτοιμος για κείνη την βουτιά.

Ποιά βουτιά;

Αυτήν με το αλεξίπτωτο.
Που είναι κόκκινο και μπλε
και καμιά φορά δεν ανοίγει το άτιμο.
Και γκρεμοτσακίζεσαι.
Μα
είσαι ένα καρτούν
κι ενώ έχεις γίνει λιώμα
με μία αστεία κίνηση
ξαναπαίρνεις το σχήμα σου

έχεις μόνο μία γκριμάτσα πόνου στην αστεία φάτσα σου.

Και πέφτεις πάλι.


Αν είσαι τυχερός, το αλεξίπτωτο ανοίγει αυτή τη φορά.
Και βλέπεις-ουου-υπέροχα πράγματα από ψηλά.
Και ο αέρας σφυρίζει γύρω σου
και για μία στιγμή- το πίστεψες!- πετάς.

Πάρε βαθειά ανάσα λοιπόν
και πάμε.

11 χρόνια τώρα...

http://galaziakithara.blogspot.com/2010/08/blog-post.html

Σήμερα έχουμε επέτειο. Κλείνει τα 11 της χρόνια κι ήμουν 11 χρονών όταν γεννήθηκε.
Η αδερφίκα μου.

Ο Μαγικός Κύκλος

Μπήκα σ'ένα μεγάλο χαρτοβιβλιοπωλείο που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης.

Στο κάτω πάτωμα υπήρχε έντονη κινητικότητα.

Παιδάκια διάλεγαν τα σχολικά τους είδη, φοιτήτριες αγόραζαν χρωματιστά τετράδια.

Στον επάνω όροφο συναντά κανείς τα βιβλία.

Ανέβηκα τις σκάλες.

Και ήταν σαν να μπήκα σε νεκροταφείο.

Ούτε καν η υπάλληλος δεν ήταν εκεί.

Αφού πέρασαν 5 λεπτά κατά τη διάρκεια των οποίων περπατούσα ανάμεσα στους "τάφους" , εμφανίστηκε.

Μπορεί και να'κρυβε απορία το βλέμμα της. Ποιός είναι αυτός που ήρθε να ταράξει τον μακάριο ύπνο των βιβλίων;

Ήθελα να τα πάρω στα χέρια μου και να τους πώ λόγια τρυφερά. Να ζεστάνω το κρύο περιβάλλον τους. Να τους πω ψέμματα πώς κάποιος θα'ρθει και θα τα αγοράσει, θα τα διαβάσει, θα γελάσει και θα κλάψει με τις ιστορίες τους. Ωστόσο, δεν έκανα τίποτα γιατί η πωλήτρια θα με περνούσε για τρελή!

Της ζήτησα μόνο να ψάξει αν επανακυκλοφόρησε το βιβλίο που με είχε μαγέψει χρόνια πριν, όταν ήμουν παιδί. Τον "Μαγικό κύκλο". Και η απάντηση ήταν θετική. Περιμένω τηλέφωνο. Όταν με καλέσουν, θα τρέξω και θα το αγοράσω...θα ξανασυναντηθούμε!

Το βιβλίο "μαγικός κύκλος" της Σουζάνα Ταμάρο, κυκλοφορεί  από τις εκδόσεις αιώρα και ζητά αναγνώστες. Είναι ένα παραμύθι για μικρούς-μεγάλους και για μεγάλους-μικρούς  που αγαπούν τα βιβλία και δεν βλέπουν τηλεόραση (ή έστω δεν αποβλακώνονται) και έχουν ακόμη στρογγυλά, καθαρά μάτια.

Στην Γουέντυ, το λύκο που χάθηκε.

Και στο μικρό λυκάκι-παιδάκι που κρύβουμε (ευτυχώς) μέσα μας.

" Όταν δύο πλάσματα αγαπιούνται, είχε πει η Γουέντυ, είναι σαν να υπάρχει γύρω τους ένας μικρός μαγικός κύκλος που τους ακολουθεί παντού κι είναι πιο δυνατός από ο,τιδήποτε. Αυτός ο κύκλος δεν φθείρεται με το πέρασμα του χρόνου και κανείς δεν μπορεί να τον σπάσει.." 

" Ο κόσμος είναι στρόγγυλος, είναι ένας κύκλος, μία ρόδα. Όλα πάνε κι έρχονται, όλα τελειώνουν για να αρχίσουν ξανά.... αλλιώς θα ήταν τετράγωνος μικρό μου κουτάβι."

Χωρίς πολλά λόγια....

Πήραμε πτυχίο! Όλε

Σαν ζωή

Με αυτό το κομμάτι........
Χαίρεσαι, παίζεις, μελαγχολείς κι όλα σε μικρές δόσεις δευτερολέπτων.
Μετά εναλλαγή.
Σαν να ακούς τη ζωή.

Rene

Ο ελάχιστος εαυτός...

έχει πολλούς μήνες που κυκλοφόρησε. Για'μένα κυκλοφόρησε σήμερα.
Σήμερα που ήθελα κάτι καινούριο να ακούσω...
Το κρατούσα σε ασφαλές συρτάρι για να το ακούσω οταν θα πρέπει
κι όταν θα μπορώ.
Ένας δίσκος, απαιτεί συγκεκριμένες κινήσεις για να ακουστεί.
Θέλει εκείνη την ψυχική διάθεση.
Θέλει ανοιχτά αυτιά.
Ανοιχτά παράθυρα.

Το μπλοκάκι με τα λόγια και τις πληροφορίες.
Για να σιγομουρμουρίζεις κι εσύ.

Σαν μικρό παιδί.